کتاب آخرین رویا نشر آگه

تابلويي پر از خون و وحشت به ديوار آويزان است. به آن خيره شده ام. تئو مي بيند و فوراً از آن مي گذرد، طوريکه متوجه مي شوم و دنبال اش مي روم. مي گويد: علاقه اي به ديدن بدبختي و فاجعه روي ديوار و بوم نقاشي ندارم. حتماً بايد ترسيم اش کنند تا ببينند و بفهمند؟ و دست اش را مشت مي کند. عصبانيت و تلخي رنگ صدايش را عوض کرده. مي گويد: همه جا همين است. فقط کافي است رويت را برگرداني. براي من ديگر خسته کننده شده. چشم هايم خسته اند. تازه از يکي از مسافرت هايش برگشته. تند مي رود انگار مي خواهد خودش را از موزه بيرون بيندازد. قدم هايم را با او هم آهنگ مي کنم و مي گويم: اين ها هدف شان سياسي يا انساني است. بدون اين که برگردد مي گويد: اين را مي فهمم. مي گويم: و هر کسي جرئت ابراز آن را ندارد.