کتاب حاضر، با موضوع تأثیر فرهنگ ایرانی، روابط ایرانی در آسیای مرکزی، و ارتباط با ترکان و آداب و رسوم زندگی آن ها تألیف گردیده است. بازه زمانی منظور شده در این کتاب از دوران باستان، تا زمان حکومت سلسله سلجوقیان بر کشور ایران است. در فصل اول این کتاب، همسایگی قوم های ایرانی با ترکان باستان و نگاهی به جغرافیای اوراسیا شرح داده شده است، همچنین به معرفی قوم های فرهنگ ساز در آسیای میانه و داخلی می پردازد و نحوه پدیدار شدن ترکان را شرح می دهد. در فصل دوم به منظور توضیح تأثیرات دینی، به شرح درباره دین و جایگاه آن در جامعه باستانی، گاه کبودن، نفوذ باورهای زرتشتی در میان ترکان، نقش ایرانیان در گسترش آیین بودا در آسیاي میانه و چین و سرزمین ترکان، کوشش ایرانیان برای گسترش آیین مسیحیت نستوری در چین و آسیای مرکزی، آیین مانی در میان ترکان و چینی ها، پرستش جمشید در میان برخی قبایل ترک و پرستش ختو در میان مردمان ترک، می پردازد. در فصل سوم آیین های خاک سپاری و سوگواری معرفی می گردد که شامل شیوه های خاک سپاری و رفتار با کالبد مردگان، رفتن روح به جهان دیگر، زاری کردن سخت بر مرده و زخم زدن به خود، جایگاه اسب و قربانی کردن آن، رسم قربانی کردن انسان به هنگام خاک سپاری می باشد. فصل چهارم به اسطوره های بنیادگری، فرهنگ پهلوانی، و مفهوم شهریاری در نزد ترکان می پردازد. در فصل پنجم مفهوم توران ریشه یابی می شود. و در فصل آخر، روابط فرهنگی و اجتماعی ایرانیان و ترکان در سده های نخستین اسلامی توضیح داده می شود.