به گفته دانیل گلمن داستان پیدایش هوش هیجانی و رشد آن با دو استاد روان شناسی و در یکی از روزهای تابستان سال ۱۹۹۰ آغاز شد. جان دی مایر و پیتر سالووی کلیت این رشته علمی را ابداع کردند این داستان هنگامی شروع شد که آنها حین رنگ آمیزی خانه درباره سیاست گپ می زدند. وقتی سالووی رئیس دانشگاه ییل و مایر استاد دانشگاه نیوهمپشایر درباره پژوهششان در زمینه شناخت و هیجان گفت وگو میکردند، بحثشان به صحبت درباره یکی از سیاستمداران مطرح آن روزگار کشید و تعجب کردند که چطور

ممکن است فردی آن قدر باهوش باشد و این همه نابخردانه عمل کند. گلمن داستان را این طور ادامه میدهد به دنبال این گفت و گو بود که آن دو مقاله اساسی و شگفت انگیز خود را با عنوان هوش هیجانی منتشر کردند، 

ما مدتی را صرف انجام دادن کار انفرادی و رودررو با الکس کردیم تا بتواند تشخیص دهد چه زمانی سرگرم رفتار بی حاصل است. آیا کاری را که لازم است انجام میدهد؟ یا فقط به افراد چیزی را میگوید که می خواهند بشنوند؟
عنصر ۲ بازشناسی اجتماعی 
وظیفه الکس این بود که شروع به مشاهده و بررسی این واقعیت کند که چگونه مهر طلبی و رفتار مردم راضی کن او بر تیمش اثر می گذارد. او پس از درخواست بازخورد از یکی از سرپرستان زیر دست خود از آنچه شنید متعجب و دلسرد شد. سرپرست مذکور موقعیتی را که به تازگی با آن روبه رو شده بود، تعریف کرد. موقعیتی که در آن الکس تصمیم او را مبنی بر اینکه در پی بروز حادثه ای مرتبط با ایمنی در محل کار کارگر مقصر را به خانه بفرستند، لغو کرده بود. سرپرست در ادامه گفت که این کار الکس چقدر موقعیتش را تضعیف کرده است. سرانجام الکس به تأثیر کار خود پی برد. او هرگز متوجه این تأثیر نشده بود زیرا هرگز سؤال نکرده بود؛