آیا اجتناب از درد و رویدادهای منفی ما را به شادی می رساند؟ آیا با غرق شدن در لذتها میتوان از درد و رنج رهایی یافت؟ آیا نگرش ما به درد نگرشی کامل و همه جانبه است؟ آیا صرف منفی بودن یا آسیب زنندگی یک تجربه دال بر مضر بودن آن است؟ در بسیاری از رویدادها شادی همراه با درد است. مادری را در نظر بگیرید که با دردی جانکاه کودکی را به دنیا می آورد یا ورزشکاری که به سختی و با تحمل تمرین های طاقت فرسا به قهرمانی میرسد فراتر از آن حتی میتوان به رویدادهای نامطلوبی اشاره کرد که مستقیماً میزان شادی افراد را افزایش میدهند اما در مقابل انکار درد و رنج با غرق شدن در لذت ها، نه تنها ما را به شادکامی واقعی نمیرساند بلکه تاب و توانمان را در برابر تغییرات و سختی ها کم تر میکند و خود دلیلی میشود برای بیش تر شدن دردهایمان زندگی در این جهان با درد و رنج همراه است و اصولاً معنای انسان بودن، به درد و رنج گره خورده است. 

درد عادت ماهانه یا خستگی را تحمل میکردند، چون یک مشت دارو دم دستشان نبود. امروزه میتوانیم هر لحظه در بیداری و خواب به کمال راحتی برسیم اما مشکل این نوع راحتی این است که در مواجهه با درد غافلگیر می شویم و آن جاست که آمادگی لازم برای مقابله با آن را نداریم. طبق همین معیار فقط درد است که هنگام قرار گرفتن در برابر معیار تجمل کامل خود را متمایز میکند ما در برابر امکانات رفاهی ساده» خودمان کرخت میشویم و توانایی هرگونه لذت دادن را از آنها سلب میکنیم به همین دلیل است که همیشه به دنبال راههایی برای تحریک حواس و ذائقه خودیم. ما به شدت در جست وجوی یک شاهکاریم. در بیست سال گذشته هزینه های زندگی لوکس افزایش چشمگیری داشته و کل هزینه های جهانی ما برای تهیه کالاها و خدمات لوکس سه برابر شده است. (۴) برای رسیدن به زیبایی و جوانی و نیز تجربه های دلپذیر پول زیادی خرج میکنیم مانند غذا و نوشیدنی درجه یک عطرهای کمیاب و لذت و نشاطی که از اقامت در مجموعه های سلامت چشمه های معدنی و تعطیلات تفریحی کم نظیر کسب میکنیم شاید بتوان گفت که در گذشته تمرکز انحصاری بر افزایش راحتی منطقی و کاربردی بوده است اما در جوامع پیشرفته اقتصادی و تکنولوژیکی که نسبت به گذشته بسیار پیشرفت کرده اند، چنین رویکردی شاید دیگر پاسخگوی شادی نباشد.

امروزه مربیان مشاوران و روان شناسان این تفکر را اشاعه میدهند که برای زندگی خوب باید به دنبال جنبه های مثبت باشیم و نکات منفی را به قالب دیگری در آوریم در دنیای امروز، شادی دیگر صرفاً یک احساس با حالت ذهنی نیست، بلکه نشانه ای از سلامت روان و موفقیت محسوب میشود. از طرف دیگر درد و غم نشانه شکست و بیماری است. اگر خوشحال نیستیم پس مشکلی داریم و باید آن را بر طرف کنیم.

بنابراین تنها یک راه برای یافتن شادی باقی میماند که جست و جوی لذت است. اما در این میان فراموش کرده ایم که شاد بودن در زندگی فقط به معنای لذت نیست. آسایش خشنودی و رضایت خاطر هرگز اکسیر شادکامی نبوده است. در عوض، شادکامی بیشتر در لحظاتی یافت میشود که ما در شدیدترین حالت آسیب پذیری، تنهایی یا دردمندی هستیم. شادی در آستانه این تجربه ها حضور دارد و وقتی نگاهی گذرا به آن نوع شادی می اندازیم آن را قدرتمند متعالی و قانع کننده می یابیم