و ما هنوز تو همون حالت بودیم و صدای جیغ و دست و سوت تمومی نداشت. خواستم دوباره سرپا شم که نذاشت تو همون حالت نگهم داشته بود. آروم و با خشونت گفت: دیگه تو همچین شرایطی قرارم نده و بعدشم اگر قرار دادی، نصفه نذارش بلندم کرد. وقتی سرپا ایستادم تو بهت بودم. کاملاً متوجه بودم که منظورش همون لحظه ایه که تظاهر کردم میخوام ببوسمش به چشمای رنگ شبش زل زدم، هنوزم همه دست میزدن برقها که روشن شد، اولین چهره هایی که دیدم چهره ی قرمز موگه و چهره ی کبود لیلین و نگاه مبهوت دیانا و نگاه خندون ملیسا بود. به ربات خیره شدم به اون نگاه خاص قیری نگاهم رو به زور ازش جدا کردم و به جمعیت زل زدم آروم آروم عقب گرد کردم و بین جمعیت به دختر ظریف دیدم چشمای رنگ شب و پوست سفید نه خیلی خوشگل ولی برای من عجیب زیبا بود. با نگاه خندون دست میزد و تشویقم میکرد. آرشا، آرشا اینجا بود. نفسم گره خورد سینه م سوخت، نفسم به شماره افتاد. .....یک... دو... سه .....یک... دو... سه قطره اشکی از چشمام فروریخت و پلکام رو محکم رو هم فشردم چشم که باز کردم، نگاهم رو به جایی که تا چند لحظه پیش آرشا با لباس شب مشکیش ایستاده بود، دوختم؛ اما خبری از آرشا نبود جای اون یه دختر سفید و چشم و ابرو مشکی با همون لباس شب بود هیچ شباهتی با خواهرم نداشت اما من به جای اون آرشا رو دیده بودم خدای من داشتم دیوونه میشدم بهت زده عقب گرد کردم، آهنگ عوض شده بود دیانا حالم رو انگار فهمید که به سمتم اومد اما من انگار دیوونه شده بودم من دل تنگ خواهرم بودم و اون قدر این حس شدید بود که توهم میزدم