بر این اساس این دولت رفاه خود را به طور جدی متعهد به بار سنگین خدمات اجتماعی میداند تا جایی که نه تنها خود را ملزم به خدمات رسانی به نیازهای خانواده می بیند بلکه حتی به زنان اجازه می دهد تا اشتغال بیرون را به جای خانه داری انتخاب کنند.

شاید بارزترین ویژگی نظام سوسیال دموکرات آمیختگی رفاه و اشتغال باشد. این نظام در عین حال که واقعاً متعهد به تضمین اشتغال کامل برای شهروندان است، استمرار خود را نیز در دستیابی شهروندان به اشتغال کامل می بیند. از یک طرف حق به کار دارای جایگاهی برابر با حق حمایت از درآمد است. از سوی دیگر هزینه های هنگفت حفظ یک نظام رفاهی همبسته فراگیر و کالایی زدایی کننده به این معناست که این نظام باید مشکلات اجتماعی را به حداقل رساند و درآمد را به حداکثر بدیهی است که این کار با اکثر افراد شاغل و کمترین هزینه ممکن از طریق تبادلات اجتماعی انجام می شود.

هیچ یک از دو نوع نظام جایگزین دیگر زیر بار تعهد به اشتغال کامل نمی روند. البته در سنت محافظه کارانه زنان از کار کردن دلسرد میشوند؛ در الگوی آرمانی نظام های لیبرال نگرانیهای جنسیتی کمتر از تقدس بازار اهمیت دارد. در فصل های بعدی نشان خواهیم داد که دولتهای رفاه، خوشه ای هستند اما باید بدانیم که در جهان واقعی هیچ مورد خالصی که گویای همه ویژگی های هر خوشه باشد، وجود ندارد کشورهای اسکاندیناوی ممکن است عمدتاً سوسیال دموکرات باشند اما آنها عاری از عناصر حیاتی لیبرال نیستند. در نظام های لیبرال نیز نمیتوان مورد خالصی پیدا کرد. سیستم تأمین اجتماعی آمریکا باز توزیع کننده اجباری و کاملاً فاقد وجه احصایی است. صورتبندی «نیودیل» حداقل در اوایل خود به همان اندازه سوسیال دمکراتیک بود که سوسیال دموکراسی اسکاندیناوی معاصر از سوی دیگر،