موضوع اصلی این کتاب نظرورزی درباره ی شکل رمانی با قهرمان مسئله دار است که نویسنده آن را نوع مثالی رمان فرض می کند. رمانى که قهرمانش مسئله دار است در میانه ی ایدئولوژى و اتوپیا معلق مى ماند و، در واقع، ترکیبى است از عاملیت فردى نویسنده و ساختار اجتماعى جهان. این ساختار اجتماعى جلوه اى متنى دارد اما در ترکیب با فردیت مجال بروز مى یابد. حرکت و دیدگاه راوى و شخصیت در پى رنگ، همراه با چشم انداز انواع نویسندگان و خوانندگان در گستره ی ایدئولوژى (هم راستا با وضع موجود) و اتوپیا (ناهم راستا با وضع موجود)، قالب رمانى را برمى سازد. نویسنده در کتاب حاضر بیشتر با ذهنیت نویسنده ی ضمنی سروکار دارد که ممکن است پیوند ضرورتا وثیقی با واقعیت جامعه نداشته باشد. نویسنده می کوشد با خوانش روایت شناسانه ی رمان، در پرتو نشانه هایی که از شکاف های متنی بر می آید، درباره ی تنوع فهم رمان در لایه های ایدئولوژیک و اتوپیایی سخن بگوید. خوانش دو رمان چشم هایش و دختر رعیت، که هر دو در یک سال و به دست نویسندگانى با دیدگاه هاى سیاسى نسبتا مشابه نوشته شده اند، آزمونى براى نظرورزى درباره ی شکل رمان است و بدین منظور درون مایه هاى اجتماعى، سیاسى، فرهنگى و اقتصادى آن ها در قالب هاى متکثرى از روایت شناسى، جامعه شناسى و شکل خاصى از نظریه ی دریافت مطالعه مى شود.