کتاب اخلاق ابهام

;به نظر می رسد انسان های امروزی پارادکس وضعیتشان را حتی شدیدتر از همیشه احساس می کنند. ایشان خود را غایت اعلایی می دانند که همۀ اعمال باید تابع آن باشند، اما اقتضائات عمل وامی داردشان با یکدیگر مثل ابزار، مانع یا وسیله رفتار کنند. هرچه سلطه شان بر جهان گسترده تر باشد، خود را در برابر نیروهای غیرقابل کنترل درهم شکسته تر می یابند. اگرچه آنها اربابان بمب اتمی اند، ولی همان بمب ساخته شده فقط برای اینکه نابود شان کند. هر یک از زندگی خود طعمی بی مانند در کام دارد، در همان حال که خود را بی ارج تر از حشره ای در جمعیت سترگی احساس می کند که حدودش با حدود زمین یکی است. شاید اینان در هیچ دورۀ دیگری عظمتشان را درخشان تر اظهار نکرده باشند و در هیچ دورۀ دیگری این عظمت چنین هولناک تحقیر نشده باشد. به رغم آن همه دروغ های لجوجانه، در هر لحظه، در هر فرصتی، حقیقت برملا می شود، حقیقت زندگی و مرگ، حقیقت انزوای من و پیوندم با جهان، آزادی و بردگی من، بی ارجی و اهمیت اعلای هر انسان و همۀ انسان ها.