تصور کنید از مرگِ حتمی و غرق شدن در دریا نجات پیدا کرده اید. به جزیره ای رسیده اید که ساکنانش عجیب وغریب ترین موجوداتی اند که به چشم دیده اید؛ نه آدم هایش بویی از انسانیت برده اند و نه جانورهایش به جانور واقعی می مانند. با این حساب، چقدر از زنده ماندن خوشحال اید؟ جزیره ی دکتر مورو نوشته ی نویسنده ی شهیر انگلیسی، اچ. جی. ولز است و نخستین بار در سال 1896 منتشر شد. دکتر مورو یک پزشک یا دانشمند معمولی نیست؛ هیچ چیزی در موردش عادی نیست؛ نه تخصصش، نه روش هایش، نه باورهایش. او زنده شکافی می کند و جانوران عجیب می سازد و در راه علم و هدفش، از هیچ اقدامی کوتاه نمی آید. از مهم ترین درون مایه های کتاب جزیره ی دکتر مورو عبارت اند از: درد، القای رنجِ آگاهانه، مسئولیت اخلاقی، مرز میان لزوم پیشرفت علمی با جاه طلبی بیمارگونه، هویت انسانی و تقابل انسان با طبیعت. توصیف های دقیق این کتاب خواننده را با خود همراه می کند، درعین حال که مدام این سؤال در ذهن مخاطب تکرار می شود: جایگاه اخلاقیات در مواجهه های دراماتیک با علم و خودسری های انسان کجاست؟ اچ. ج. ولز روزنامه نگار، جامعه شناس، تاریخ نگار و داستان نویسی بود که به خاطر داستان های علمی تخیلی اش به شهرت بسیار رسید. او یکی از معروف ترین داستان های علمی تخیلی تاریخ ادبیات غرب را نوشته: جنگ دنیاها. استیون اسپیلبرگ در سال 2005 فیلمی اقتباسی از این داستان ساخت.