درباره کتاب ژوزه ساراماگو در رمان خود کابوسی هولناک را باز می آفریند. جامعه ی شهری پیشرفته ای با همه ی امکانات ناگهان به بربریت باز می گردد و کل ساختار زندگی جمعی به انحطاط کشیده می شود. رشته های الفت و تعهد از هم می گسلد و یکی یکی از بین می رود. کتاب « کوری» یک رمان خاص است، یک اثر تمثیلی، بیرون از حصار زمان و مکان، یک رمان معترضانه ی اجتماعی-سیاسی که آشفتگی و اجتماع و انسان های سردرگم را در دایره ی افکار خویش و مناسبات اجتماعی تصویر می کند. ساراماگو تأکید بر این حقیقت دارد که اعمال انسانی در «موقعیت» معنا می شود و ملاک مطلقی برای قضاوت وجود ندارد، زیرا موقعیت انسان ثابت نیست و در تحول دائمی است. در یک کلام ساده، دغدغه ی عمده ی ذهن ساراماگو در این رمان فلسفی مسئله ی سرگشتگی انسان معاصر یا «انسان در موقعیت» است که از خلال ابعاد و لایه های مختلف و واکنش های آنان بررسی می شود. از دیگر مایه های اصلی رمان نقد خشونت و میلیتاریسم، اطاعت کورکورانه، دیکتاتوری و سیر تاریخی و فراگیربودن آن است. در شهری که اپیدمی وحشتناک کوری شیوع پیدا می کند و نمی دانیم کجاست و می تواند هر جایی باشد، خیابان ها نام ندارد. شخصیت های رمان نیز نام ندارند. ساراماگو در «کوری» تعهد و باور عمیق خود را به عدالت اجتماعی، احترام به خرد و عقل سلیم همراه با تزکیه ی روح و جسم که تنها ضمانت پایدارماندن هر جامعه ای است، در غالب یک رمان هنرمندانه و شگفت انگیز به ما ارمغان می دهد. داستان از ترافیکی در یک چهارراه آغاز می شود. یک راننده ناگهان کور می شود و بلافاصله افرادی دیگر بینایی خودشان را از دست می دهند و مسئله ی عجیب این است که کوری آن ها نه با سیاهی که با سفیدی درخشانی همراه است و با معاینه ی پزشک مشخص می شود که چشم ها سالم هستند... این کتاب به زبان انگلیسی در اختیار مخاطب قرار گرفته است.