درباره کتاب دنیا، برای برخی پر است از خطر، و برای برخی، پر است از فرصت. این جان کلامی است که ماجراجویی فیلسوفانه و شاعرانه ی یک نوجوان برای ساخت یک ماشین خاص که در نهایت تبدیل به یک قایق می شود را از زبان الین فینی در رمان تحسین شده ی «چگونه قایق بسازیم جاری می‎کند» «چگونه قایق بسازیم» پیش از هرچیز داستانی تکان دهنده است. داستانی که سعی کرده ساختارهای ذهنی و روانی مخاطبش را از نو بسازد و برای او معنی کند. داستان روایتی است درباره ی پسر سیزده ساله ای به نام جیمی است که رویای ساختن یک ماشین را در سر می پروراند. ماجراجویی او با زندگی معلمانش، تس و تدگ، در هم آمیخته است که با هرکدام مناقشاتی خاص دارد و در این میان نویسنده به دانشمند فقید ایرانی؛ مریم میرزاخانی نیز در قالب یک کاراکتر مجازی در داستانش جان می بخشد و او را به منبع الهامی برای قهرمان داستان در راه رسیدن به آرزوهایش مبدل می کند. منبع الهامی که برای او تفسیری تازه از بنیادها و ساختارهای زیستی و زندگی دارد. این رمان که در یک جامعه ی کوچک ایرلندی اتفاق می افتد، سعی کرده به بررسی ارتباط عشق، خانواده و جامعه نائل شود و نشان دهد که چگونه ماموریت یک نوجوان ماجراجو برای ساخت یک ماشین عجیب می تواند مردم را دور هم جمع کند و به آن ها کمک کند تا از غم و اندوه روزمرگی رهایی یابند. الین فینی، نویسنده و شاعری از غرب ایرلند است. حس شاعرانه ی او در جای جای متن این رمان چشم نواز است و به متن داستان شورانگیزی خاصی بخشیده است. کلمات در دست او موجوداتی لطیف به شمار می رود که سعی دارند با چاشنی تخیل بر اهمیت ساختارهای اجتماعی از جمله خانواده تاکید داشته باشند. جیمی قهرمان این رمان عاشق رنگ قرمز است و عاشق درختان بلند، عاشق بارانی که همراه با باد باشد، عاشق انحنای اشیاء خاص، رودخانه ها، گربه ها و ادگار آلن پو است. در سیزده سالگی، دو چیز در زندگی او بیشتر از هرچیز اهمیت پیدا کرده اول ساختن یک ماشین حرکت دائمی، و دوم ارتباط با مادرش که در زمان تولدش درگذشته است. در ذهن او، این چیزها ارتباط نزدیکی با هم دارند و با این ماشین می تواند به نادیده ها و حتی مادرش دست پیدا کند.

جیمی گفت: «وقتی بزرگ بشم هم قد این درخت ها میشم و مثل سمندر چسبید به تنه درخت و بالا رفت به اولین شاخه رسیده بود که اوئن گفت: «جیمی، مراقب باش و پسر را برگرداند روی زمین جیمی گفت: «اوئن میدونستی با رزین این درختها نوک تیرهای تیرکمون رو درست میکنن و اون قدر سفت و محکم میشه که توی تن آدم میره؟ اوئن گفت: «نمی دونستم.» جیمی محکم سر تکان داد و بینی خیسش را با آستین کاپشن قرمزش پاک کرد: «می دونستی درختها به همه چیز تبدیل میشن؟ عشق جدید جیمی درختان بلند بود کاجهای اسکاتلندی که زود قد می کشیدند قرنها زنده می ماندند ولانه سنجابهای قرمز بودند. جیمی عاشق رنگ قرمز بود. عاشق طرحهای مختلف کتاب هایی با جلد پارچه ای گربه ها بارانی که با باد همراه بود لبه های خمیده اشیای مختلف ادگار آلن پو و رودخانه هم بود. از روزهای آفتابی بدش میآمد و آسمان سرخ بالای درختان نشانه خوبی بود از احتمال باران دوست داشت باران روی صورتش ببارد لباس هایش را لایه به لایه خیس کند تا جایی که به تنش سنگینی کنند

فالکس حرفش را این طور آغاز کرد بیایید برخیزیم و به خداوندگار سلام کنیم و دستانش را مثل یک مرغ ماهی خوار بزرگ باز کرد: «خیلی خوش آمدید پسرها نسلهایی از مردان بزرگ روی این نیمکت ها نشستند. دبیرستان کرایست بر مبنای سنت مسیح عمل میکند و شما سربازان جدید عیسی مسیح هستید. خوش آمدید، خوش آمدید.» تری دست زد. عادت داشت که وقتی کسی در کلیسا حرف قلمبه سلمبه ای میزند دست بزند جیمی او را نگاه کرد که کنار پسرهای تازه وارد نشست و پسرها پوزخند زدند و با آرنج به هم زدند و تری را تماشا کردند که لبخند بزرگی بر چهره داشت. فالکس ادامه داد و درباره یحیای تعمید دهنده صحبت کرد که پاهای مسیح را شست و پس از سخنرانی پرشوری که بیشتر به سخنرانی مسابقات ورزشی می خورد یا سخنرانی پیش از آغاز جنگ اخبار بد شروع شد اخطار پسرها آن قدر که باید موفق نبودند. خانم بارت، معلم دینی به ردیف تری نزدیک شد و انگشتش را روی لب گذاشت که ساکت شوند. بچه ها خیلی به او توجه نکردند و چیزی نگذشت که معلم های دیگر هم اخم کردند و کنار ردیف بچه های هیجان زده رفتند و به آنها اشاره کردند که دستانشان را به نشانه دعا در هم گره کنند. اخطار دخترهای مدرسه ای که نزدیک دبیرستان کرایست بود از نظر علمی از پسرها جلو افتاده بودند و به علاوه حواس پسرها را پرت میکردند. در نتیجه فعلاً بهتر بود شاگردان کمتر به دخترها توجه کنند. پسرها در امتحانات رد می شدند و این بر جنبه های زیادی از زندگی شان تأثیر نامطلوب میگذاشت.