اثری جسورانه و انتقادی که به مشکلات عمیق و سیستماتیک در روان شناسی علمی و علوم اجتماعی می پردازد. چیمبرز، به عنوان یک روان شناس تجربی، هفت «گناه کبیره» را شناسایی می کند که به باور او فرهنگ پژوهش علمی را تضعیف کرده اند. این گناهان شامل انتشار انتخابی (انتشار تنها نتایج مثبت و نادیده گرفتن نتایج منفی)، تکرارناپذیری (عدم امکان تکرار آزمایش ها توسط دیگر محققان)، سوءاستفاده از روش های آماری و فقدان شفافیت در فرایندهای پژوهشی است. او با ارائه ی مثال های متعدد و مستند، نشان می دهد که چگونه این مشکلات به بحران اعتماد در علم روان شناسی دامن زده اند. درون مایه ی اصلی کتاب، فراخوانی برای اصلاحات اساسی در شیوه های پژوهش علمی است. چیمبرز پیشنهاد می کند که روان شناسی و دیگر علوم اجتماعی باید به سمت علم باز (Open Science) حرکت کنند، جایی که داده ها، روش ها و نتایج به طور کامل در دسترس جامعه ی علمی قرار گیرند. او همچنین از محققان می خواهد که پیش ثبت نام (Preregistration) مطالعات را به عنوان یک استاندارد جدید بپذیرند تا از دستکاری در داده ها و نتایج جلوگیری شود. این کتاب نه تنها یک انتقاد تند از وضعیت فعلی است، بلکه راه حل های عملی و الهام بخشی برای بهبود فرهنگ علمی ارائه می دهد. چیمبرز در این کتاب با ترکیبی از طنز، داستان های واقعی و تحلیل های دقیق، خواننده را به تفکر وادار می کند. او نشان می دهد که چگونه فشار برای انتشار مقالات بیشتر و کسب شهرت، محققان را به سمت انجام کارهای غیراخلاقی سوق داده است. این اثر نه تنها برای روان شناسان، بلکه برای هرکسی که به سلامت و آینده ی علم علاقه مند است، خواندنی است. چیمبرز با شجاعت و صداقت، مسائلی را مطرح می کند که بسیاری ترجیح می دهند نادیده بگیرند، و درعین حال امیدواری را برای آینده ای بهتر در علم زنده نگه می دارد.