(مدیریت،بازاریابی،برنامه ریزی راهبردی);*خدمات مشتریان به دو دلیل باید در درون سازمان و زیر نظر واحد مشتریان انجام شود: اطمینان از بالابودن کیفیت خدمات و کمک به پرورش رابطۀ بلندمدت با مشتری. *اگر قرار است خدمات مشتریان برون سپاری شود، مراتب باید به اطلاع مدیر مشتری داخلی بلند مرتبه ای برسد و زیر ساخت فناوری اطلاعات و داده های اطلاعاتی دربارۀ مشتریان باید با دقت مضاعفی با پایگاه های دادۀ مشتریان شرکت یکپارچه شود. *هر صنعتی از صمیم قلب به این باور علاقه مند است که سودآوری با گسترش و مرفه ترشدن جمعیت تضمین می شود. این باور هراس افراد از آینده را کاهش می دهد. اگر تعداد مصرف کنندگان چندبرابر شود و خرید محصولات یا خدمات آن ها از شما نیز رو به افزایش باشد، نسبت به وقتی که بازار رو به کوچک شدن است، با راحتی و آرامش بیشتری با آینده مواجه می شوید. * همه جا مسئولیت مدیران، رشد سودآور است. این مدیران به درستی معتقدند برند وسیله ای برای تحقق اهداف رشد و سودآوری آن هاست؛ ولی به ندرت شاهد برندسازی موفق هستیم. چرا؟ دلیلش کمبود تلاش یا منابع نیست. دلیلش نبود فرصت کافی در بازار هم نیست. مشکل اساسی این است که نظریه های بخش بندی بازار و برندسازی در عمل پر از فرض های اشتباه است. *ارزش ویژۀ برندهای قدرتمند با کیفیت واقعی محصول یا خدمت و عوامل نامحسوس دیگر پیوند خورده است. عوامل نامحسوس عبارت اند از: «تصور مصرف کننده» (نوع شخصی که از برند استفاده می کند)؛ «تصور از کاربرد» (نوع موقعیتی که برند در آن به کار می رود)؛ نوع شخصیتی که برند ترسیم می کند (صمیمی، هیجان انگیز ، شایسته، زمخت و خشن)؛ احساسی که برند در انتقال آن به مشتریان می کوشد (هدف دار، گرم و دوستانه)؛ و نوع ارتباطی که برند سعی در ایجاد آن با مشتریان دارد (متعهد، راحت و غیرجدی، فصلی). برندهای قدرتمند بدون غفلت از نقاط قوت خود، در عرصۀ محصول همچنان پیشتاز می مانند و برای تناسب با زمانه، عوامل نامحسوس را تغییر می دهند. *برندها، با جایگاه یابی صحیح، جاویژه هایی را در اذهان مصرف کنندگان به خودشان اختصاص می دهند. شباهت ها و تفاوت های این برندها با رقبایشان را می توان به خوبی تشخیص داد.