در کتاب حاضر، هدف نويسنده دست يافتن به نظريه‌اي يکپارچه در باب کارکردهاي شناختي انسان است. او اين نظريه را نظريه‌اي تلفيقي مي‌نامد، با اين هدف که در معرفي علم شناخت، به جاي معرفي شاخه‌هاي مجزاي دانش که تحت لواي علوم شناختي با هم در تعامل‌اند، مجموعه آن‌ها را همچون يک علم واحد به نام علم شناخت معرفي کند که وظيفه‌اش توجيه علمي کارکردهاي ذهن/مغز انسان است. نويسنده در اين تلاش به ذهن/مغز و پديده‌هاي آن از منظر جداگانه فلسفي، روان‌شناسي، زبان‌شناسي، هوش مصنوعي، علوم اعصاب و فلسفه نگاه نمي‌کند، بلکه علم شناخت را علمي يکپارچه تلقي مي‌کند.