زرافه در تاریخ و هنر یکی از چند اثری است که برتولد لاوفر (1874-1934)، شرق‌شناس آلمانی، درباره‌ی حیوانات نگاشته است. لاوفر انسان‌شناس بود و در همه‌ی این نوشته‌ها بر این تمرکز داشت که ببیند مردمان ادوار گذشته این حیوانات را چگونه دیده‌اند و چه ارتباطی با آن‌ها برقرار کرده‌اند؛ روشی که او، جز حیوانات، درباره‌ی دیگر موضوعات پژوهش‌های خود نیز به کار بسته است. فصل نخست این کتاب دربردارنده‌ی اطلاعاتی عمومی درباره‌ی زرافه است و برای مخاطب امروزی، سندی از ثبت نخستین رویارویی‌های انسانِ مدرن اروپایی-آمریکایی با زرافه در سرزمین اصلی‌اش، آفریقا، به شمار می‌رود. پس از این، لاوفر مطالعه‌ی زرافه را از کهن‌ترین روزگاران آغاز می‌کند و آن را تا زمانه‌ی خود ادامه می‌دهد. او در انتخاب حوزه‌های مطالعه، همپای متن‌ها، به بازنمایی‌هایِ تصویری به‌جامانده از زرافه نیز نظر دارد و برخی از این بازنمایی‌ها را در اختیار خواننده می‌گذارد. لاوفر در بررسی تاریخی خود به سرزمین‌های بسیاری سر می‌کشد: مصر، حبشه و نواحی دیگر آفریقا، سرزمین‌های عربی، ایران، هند، چین، یونان، روم باستان، اروپای عصر نوزایی، و سرانجام اروپا و آمریکای عصر جدید.