کتاب پیش رو اثری است در باب زندگی ایساک بابل و داستان های او. هرچند که کشف داستان زندگی او با سختی فراوانی همراه است و آن به دلیل سهل انگاری اش در حفظ آثار چاپ نشده و مسائلی است که به دنبال مشکلات حکومتی عصر زندگی اش گریبانش را گرفت. دستگیرى بابل در 1939 موجب حذف وى از ادبیات روسى شد. کتاب ها و نوشته هاى چاپى بابل از کتابخانه ها و کتابفروشى ها جمع آورى و معدوم شد و غالب کسانى که کتاب هایى از بابل را در کتابخانه هاى شخصی شان داشتند از شدت ترس، این کتاب ها را سربه نیست کردند. دست نوشته ها و دیگر مطالب چاپ نشده ی بابل که به دست پلیس مخفى افتاده بود نیز سرنوشت مشابهى پیدا کردند و هنوز هیچ نشانه اى از وجود آن ها در دست نیست. نامه هاى بابل به دوستان و آشنایانش در شوروى، که سر به هزاران عدد می زند، غالبا توسط دریافت کنندگانِ نگرانِ این نامه ها نابود شد. یا اگر هم این افراد خودشان دستگیر شدند نامه ها به دست ان کاود [پلیس مخفى] افتاد و متعاقبا نابود شد. زندگی نامه ها، مقالات ستایش آمیز، و کتاب هاى خاطرات که در دیگر کشورها معمولا در پى مرگ نویسنده هاى بزرگ و معروف نوشته و چاپ مى شوند، در مورد بابل نانوشته باقى مانده است. هم عصران بابل ــ که او را خوب مى شناختند و از دوره ی وحشت استالینى جان سالم به در برده بودند ــ به مرور زمان درگذشتند، و آن ها هم که زنده ماندند چیز چندان زیادى درباره ی روابطشان با بابل نگفتند. اگر بخواهیم از فرمول بندىِ ناگزیر جورج اورول نویسنده ی انگلیسى استفاده کنیم، بابل به «سیاهچاله ی حافظه» افتاده بود.