آل‌احمد در این رساله، به تحلیل و کالبدشکافی پدیده‌ای می‌پردازد که آن را "غرب‌زدگی" می‌نامد؛ بیماری‌ای که به زعم او، جامعه ایران و سایر جوامع غیرغربی در مواجهه با تمدن غرب به آن دچار شده‌اند. مفهوم محوری کتاب، تقلید کورکورانه و غیرانتقادی از ظواهر تمدن غرب و تکنولوژی بدون درک مبانی فکری و زیرساخت‌های فرهنگی و اجتماعی آن است. آل‌احمد معتقد است که این تقلید سطحی، منجر به از دست دادن هویت اصیل، سنت‌ها و ارزش‌های بومی می‌شود و جامعه را دچار ازخودبیگانگی و انفعال می‌سازد. او فرد "غرب‌زده" را کسی تصویر می‌کند که ریشه‌های فرهنگی و تاریخی خود را فراموش کرده و در حد یک مصرف‌کننده صرف محصولات غربی باقی مانده است.