محمد تبریزی که بعد از سیر و سلوک عاشقانه و عارفانه و دیدار با مولانا، به شمس تبریزی ملقب شد، پسر پارچه‌فروشی در تبریز به نام علی بود. آن روزها بیش‌تر ایرانی‌ها، سنی بودند. از میان مکتب‌های فقهی سنی، دو مکتب «شافعی» و «حنفی» در ایران رواج داشت. هواخواهان این دو مکتب فقهی، چنان بر سر عقاید خود پافشاری می‌کردند که در هر فرصت به جان یک‌دیگر می‌افتادند و خون راه می‌انداختند. این برخوردها محمد را که پسری کنجکاو، با هزاران سئوال بی‌جواب بود، حساس‌تر می‌کرد تا راه خود را با دقت بیش‌تری انتخاب کند. محمد همیشه به این فکر می‌کرد که چرا به دنیا آمده است و به کجا می‌رود. برای یافتن جواب سئوال‌هایش، در مجلس درویش‌های بزرگ و عارفان حقیقت‌جو و خداجو وارد شد و جاذبه و شور حال مجلس، تاثیری شگرف و عمیق بر وی گذاشت. مجموعة حاضر دربرگیرندة زندگی‌نامة داستانی و شرح سفرها و ماجراهای شمس تبریزی پیر و مرشد مولانا است و برای نوجوانان به نگارش درآمده است.