کتاب محبت و آگوستین قدیس کتاب پارسه

این کتاب اولین اثر «هانا آرنت» است که از رساله دکترای (چندین‌بار) بازبینی‌شده وی، برآمده است. در روایت محتوایی و ارتباطش با دیگر آثار آرنت، این اثر را می‌توان مقدمه کلانی بر بنای فاخر و پُربصیرت اندیشه‌ورزی آرنت در‌خصوص وضع بشر به‌ویژه در رابطه با امر سیاسی، به‌طور اخص، معرفی سه مفهوم اساسی «زایش، محبت و جاودانگی» تلقی کرد. مفهوم مرکزی اثر، مقوله «محبت» است که آرنت در هم‌سخنی با «آگوستین قدیس» آن را تبیین کرده است. منظور آرنت از «محبت» بینش همدلانه نسبت به خود، نسبت به دگری و نسبت به کل وجود به‌ویژه خداوند است که از همه مقولات برانگیزاننده بشر برای پندار، گفتار و کردارِ به‌ویژه انسانی ضروری‌تر‌ است. محبت از نسبت خویشاوندی، کشش و علاقه دنیایی و حتی جذابیت فهم علمی، حظ فلسفی و استعلای کلامی فراتر و همه‌گیرتر است. با محبت است که می‌توان از همه تعلقات رها و آزاد شد و به حضور رسید، که در اینجا آرنت آن را جنبه «وجودی بشر» می‌خواند و بَعدتر در اثر ماندگار دیگرش آن را «وضع بشر» خوانده است. البته از منظر آگوستین به‌عنوان یک قدیس مسیحی، این جنبه وجودی یا وضع بشر با حضور در محضر خداوند تحقق پیدا می‌کند.