حکیم‌نظامی گنجه‌ای، منظومة «خسرو و شیرین» را در سال 568 هـ . ق سرود. این منظومه در 3500 بیت، ماجرای عشق پادشاه ساسانی، خسرو پرویز (پیروز) و شیرین، ملکة مسیحی ارمنستان است. این حکایت بر اساس افسانه و وقایع تاریخی شکل گرفت؛ وقایعی که پیش از نظامی، حافظ و فردوسی به آنها پرداخته بودند. البته در حالی که فردوسی بیش‌تر جنبة حماسی و پهلوانی داستان را به تصویر می‌کشد، شاعر گنجینه با افزون رویدادهای جانبی بر شوق عاشقانة آن تکیه می‌کند. کتاب حاضر نمایش‌نامه‌ای است که با اقتباسی از روایت خسرو و شیرین نظامی در پنج پرده به زبان فرانسه نگاشته و اینک به فارسی برگردانده شده است.