اين كتاب مشتمل بر نظرات، نقدها و فلسفه تئاتر از ديدگاه‌هاي «هانري گوييه» است. اگر چيزي به نام فلسفه مستقل تئاتر در تقابل با فلسفه منطبق بر تئاتر وجود داشته باشد، گوييه يكي از نمايندگان است. گوييه، معتقد است معلق كردن مقولات فلسفي به سود مفاهيمي است كه به آن‌ها مقولات دراماتيك گفته مي‌شود. وي با تمايز قائل شدن بر مقولات دراماتيك از گونه‌هاي دراماتيك، نشان مي‌دهد كه چگونه مقولات مي‌توانند مرز ميان گونه‌ها را درنوردند و به‌رغم تفاوت جوهري با يكديگر همزمان در اثري كه يك گونه است، حضور داشته باشند. از نظر گوييه بروز جلوه‌هاي كميك در سهمگين‌ترين تراژدي‌ها دال بر ماهيت نسبي و قراردادي گونه‌ها و حاكي از شكنندگي آن‌ها در برابر امواج نيرومند مقولات است.