کتاب بودن با دوربین نشر هرمس

پریدیم پایین که زودتر ماشین را راه بیندازیم که چیزی بغل‌دستمان منفجر شد. من دویدم پشت ماشین و خودم را انداختم روی زمین. فکر می‌کردم بمباران است. صدای دو انفجار دیگر هم پیچید و بعد سکوت. ناگهان استوارت فریاد زد: «من تیر خوردم. تیر خوردم!» ما هنوز فکر می‌کردیم بمباران است که ربین، مترجم کردمان، فریاد زد: «مین! اینجا یک میدان مین است!» من بلند شدم و استوارت را سمت راست ماشین پیدا کردم، در حالی ‌که داشت خودش را روی پای چپش می‌کشید. پاشنۀ پای راستش شکافته بود و استخوانش زده بود بیرون. او را بردم داخل ماشین و دلداری‌اش دادم که زنده می‌ماند و همه‌چیز روبه‌راه است و تازه در این لحظه بود که یادم آمد: پس کاوه کجاست؟ فریاد زدم: «کاوه کجاست؟ کاوه کو؟» ربین از داخل ماشین داد زد: «آنجاست! سمت چپ! مرده.» من سمت چپ را نگاه کردم؛ جسمی که گردوغبار آن را پوشانده بود ده متر آن‌طرف‌تر افتاده بود.