دهه ی ۱۹۶۰ این نقش با اقدام بریتانیا برای حفظ و ارتقای سیتی با توجه به قدرت های نوظهور سرمایه ی مالی جهانی بیش از پیش اهمیت یافت. این امر یک سلسله تضادهای مهم پدید آورد. حفاظت از سرمایه ی مالی (از طریق دستکاری نرخ بهره بیشتر مواقع با نیازهای سرمایه ی تولیدی داخلی برخورد داشت بنابراین اختلافی ساختاری را در درون طبقه ی سرمایه دار بر می انگیخت و گه گاه با محدود ساختن اعتبار از گسترش بازار داخلی جلوگیری میکرد تعهد به حفظ پوند لیره استرلینگ قوی موقعیت صادراتی صنایع بریتانیا را متزلزل ساخت و باعث پیدایش بحرانهای موازنه ی پرداختها در دهه ی ۱۹۷۰ شد. تضادهایی بین لیبرالیسم درونی شده که در داخل کشور ایجاد شده بود و لیبرالیسم بازار آزاد سرمایه ی مالي سيتي لندن که در سطح جهانی عمل می کرد، به وجود آمدند. سیتی لندن یعنی مرکز مالی از مدتها پیش سیاستهای پولی را بر سیاستهای کینزی ارجحیت داده و در نتیجه دژ مستحکمی برای مقاومت در برابر ليبراليسم درونی شده ساخته بود. دولت رفاهی که پس از جنگ جهانی دوم در بریتانیا ایجاد شد هرگز مورد علاقه ی کسی نبود انتقادهای شدیدی از طریق رسانه ها روزنامه بسیار معتبر تایمز مالی در رأس آنها منتشر میشدند که بیش از پیش در خدمت منافع مالی بودند. این انتقادها فردگرایی آزادی و اختیار را در مقابل بی عرضگی دیوان سالارانه و کشنده ی دستگاه دولت و قدرت جابرانه ی اتحادیه های کارگری توصیف میکردند در طول دهه ی ۱۹۶۰ این گونه انتقادها در بریتانیا متداول شدند و حتی در سالهای تاریک رکورد اقتصادی دهه ی ۱۹۷۰ بر شدت آنها افزوده شد. در آن وقت مردم از این وحشت داشتند که بریتانیا در حال تبدیل شدن به یک دولت صنفی با وضعیتی نه چندان خوب است. (۲۸) جنبش فکری ای که ها یک معرف آن بود رقیبی پذیرفتنی محسوب میشد و هواداران خود را در دانشگاه ها داشت