کتابی است از ریچارد ساتن که به بررسی تصویری تاریخ خودرو و قطعات تشکیل دهندۀ آن می پردازد. خودروهای اولیه تا حد زیادی مدیون کالسکه های اسب ران بودند. در واقع، بسیاری از خودروهای پیشگام صرفاً گاری های اسب رانی بودند که موتور رویشان نصب شده بود. به همین دلیل است که به کالسکه های بدون اسب مشهور شدند؛ حتی خودروهایی که می خواستند از این کلیشه فاصله بگیرند نیز معمولاً به دست یک دلیجان ساز سنتی و با به کار گیری مهارت ها و تکنیک های چند قرن پیش ساخته می شدند. بعدازظهری در تابستان ۱۸۶۲، اتئین لنوآر، مهندس فرانسوی، محتاطانه موتوری را استارت زد که خودش ساخته و بین چرخ های یک گاری سوار کرده بود. دقایقی بعد، گاری کوچک به مدد موتور بزرگ و یغورش که به آرامی تالاپ تالاپ می کرد، از میان پارک جنگلی ونسس بازحمت در حال حرکت بود. لحظه ای تاریخی فرا رسیده بود، چرا که گاریِ بدون اسب لنوآر وارد عالم دلیجان ها و درشکه های اسب ران و مسیرهای پر گرد و غبار شده بود؛ دنیایی که به زودی برای همیشه از صحنۀ روزگار محو می شد. لنوآر نخستین فردی نبود که یک کالسکۀ بدون اسب می ساخت؛ کالسکه هایی که نزدیک به یک قرن پیش ابداع شده و با نیروی موتور بخار کار می کردند، کند و دست وپا گیر در حرکت بودند. موفقیت او، ابداع نوعی موتورِ احتراق داخلی کوچک بود که با سوختنِ سریع بنزین در داخل یک سیلندر کار می کرد. چند سال بعد، موتورهای احتراق داخلی گازوئیلی نیز ساخته شدند و طولی نکشید که نخستین موتور آزمایشی خودرو ساخته شد. در ۱۸۸۵، نخستین خودرویی که به مردم فروخته شد، از کارگاه کارل بنز در مانهایم آلمان بیرون آمد. عصر اتومبیل آغاز شده بود.