پژوهش هاي اجتماعي و فرهنگي شهري، بخش ضروري و جدايي ناپذير فعاليت هاي سياست گذاري، برنامه ريزي و اجراي مديريت شهر در جوامع پيشرو است. باوجود شباهت ها، نبايد اين نوع پژوهش ها را لزوماً همانند پژوهش هاي بنيادي دانشگاهي ديد؛ زيرا برداشت مديرن و کارگزاران و فعالان پژوهش شهري، متفاوت از تعريف هاي رايج در کتاب هاي برنامه ريزي و مديريت شهري دانشگاه است.
از ديد کارگزاران ومديران شهري، پژوهش هاي اجتماعي و فرهنگي شهري، بايد بتواند دانش فرهنگ عمومي حياتي براي زيستن در شهر و نيازهاي شهري، فعاليت شهري و کسب و کار و اشتغال در محيط شهري را برآورده کند؛ بنابراين پژوهشهاي يادشده، بايد رويکردي کيفي و فرارشته اي داشته باشند و از رهاورد حوزه هاي گوناگون علوم انساني همچون جغرافيا، برنامه ريزي، جامعه شناسي، انسان شناسي مانند اينها به گونه اي کارآمد و سودمند بهره ببرد تا به کار مديريت شهر و زندگي در شهر بيايد.