کتابی در حیطۀ جامعه شناسی که در حقیقت رسالۀ دکترای علیرضا صادقی در دانشگاه تهران است، پس از بازنگری دوباره و انجام برخی اصلاحات و افزودن مطالب جدید منتشر شده است. آصف بیات، استاد جامعه شناسی و مطالعات خاورمیانۀ دانشگاه ایلینوی، در توصیف این کتاب می نویسد: «مطالعات پراکنده دربارۀ جنبه های مختلف زندگی فرودستان شهری در ایران کم نیست، ولی کاری جدی، منسجم و به روز که روشنگر ابعاد جامعه شناختی، سیاسی و فرهنگی این گروه باشد، به ندرت یافت می شود. کتابِ علیرضا صادقی یکی از بهترین کارهای تحقیقی است که باجدیت، زندگی روزمرۀ فرودستان، مقاومت و چالش های آنان را در سال های اخیر در معرض دید ما قرار می دهد.» کتاب حاضر کندوکاوی است دربارۀ زندگی روزمرۀ تهی دستان شهری در سال های پس از انقلاب اقتصادی در ایران -عمدتاً سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲- دورانی که زیست اجتماعی و معیشتی گروه های فرودست جامعه باشدت و حدت در معرض تهاجم بازار قرار گرفت. در اواخر دهۀ هشتاد خورشیدی بود که موج جدیدی از پوپولیسم، جامعه را برای یک دگرگونی سریع و ضربتی بسیج کرد. لفظ انقلاب را مردم گرایان نولیبرال به کار گرفتند تا در سطح ملی شوک درمانی را به مثابه رخدادی ناگزیر و زیر و روکننده به نفع توده ها هژمونیک کنند. آنچه در این کتاب به آن پرداخته شده، شرح و بسط این مطلب است که زندگی تهی دستان شهری پویاتر و پیچیده تر از آن است که بتوان با تحلیل های ساده، واقعیت آن را بیان کرد. گروه های فاقد امتیاز اگرچه از حق چانه زنی سازمان یافته و نمایندگی سیاسی راستین برای دفاع از منافعشان محروم شده اند، پذیرندگان سربه راه و منفعل فرامین فرادستان هم نیستند، بلکه به نحوی منعطف و متناسب با شرایط، در برابر وضعیت انضمامی مقاومت می کنند.