کتاب عصر دیجیتال

دهه های پایانی قرن بیستم شاهد پیشرفت عظیمِ ظهور رایانه و اینترنت بود. ریزتراشه ها، کنترل ماشین ها، سرگرمی‎ها، آموزش و حتی کارهای خانگی را برعهده گرفتند؛ اما پیشرفت های دیگری نیز صورت گرفت، ازجمله رمزگشایی از ژنتیک انسان.اولین رایانه ها، رایانه های شخصی، شبکه جهان گستر، لیزر، شاتل…

بلز پاسکال، دانشمند فرانسوی، احتمالاً اولین ماشین جمع مکانیکی را در سال ۱۶۴۲ ابداع کرده بود. این سیستم چرخ­دنده هایی داشت که درهم گیر کرده بودند و چارلز بابیج، ریاضیدان انگلیسی، در سال ۱۸۳۳، در موتور تحلیلی خود از آن استفاده می­کرد. ماشین بابیج را می شد برای یک محاسبۀ خاص برنامه­ریزی کرد، برای همین یک رایانه به شمار می آمد (اما الکترونیکی نبود). از دهۀ ۱۸۸۰، مخترعانی مانند ویلیام باروی امریکایی، ماشین های محاسبه ای صفحه کلیددار ساختند که کامپتومتر نامیده می شد. نمونه های بعدی این نوع ماشین ها، نتیجۀ چاپی به دست می دادند. استفاده از نوار پانچ یا کارت پانچ از اولین روش های وارد کردن داده ها به ماشین های برنامه ریزی شده بود. حدود سال ۱۸۰۵، ژوزف ژاکار دستگاه بافندگی ای طراحی کرد، که از طریق دنبال کردن دستورالعمل ها روی نوار بسیار طولانی از کارت های پانچ، می توانست الگوهای متنوعی روی فرش ها بیندازد. هرمان هولریث، مخترع امریکایی، از کارت های مشابهی برای ثبت و تجزیه و تحلیل نتایج سرشماری سال ۱۸۹۰ امریکا استفاده کرد. شرکتی که هولریث بنیان گذاشت، بعدها بخشی از ماشین های تجاری بین المللی آی.بی.ام شد. سروکلۀ ماشین­حساب های الکترومکانیکی از حدود دهۀ ۱۹۳۰ با اختراع دانشمندان امریکایی، مانند ونوار بوش و جان آتاناسف، پیدا شد. آتاناسف تا سال ۱۹۴۲، با استفاده از لوله های خلأ، ماشین­حسابی الکترونیکی ساخت که می توانست برای پردازش داده ها برنامه­ریزی شود و به این ترتیب، اولین رایانۀ واقعی به شمار می آمد. هاوارد آیکن در سال ۱۹۴۴، در هاروارد ماشینی دیجیتالی داشت که به­طور دستی کار می کرد و به­وسیلۀ نوار کاغذی پانچ­شده کنترل می شد. در سال ۱۹۴۶، رایانۀ تمام الکترونیکی به کار گرفته شد، گو اینکه هنوز از لوله های خلأ استفاده می شد.