ایده یادگیری مادام العمر در سالهای اخیر به طور جدی مورد توجه قرار گرفته و به عقیده صاحبنظران، انقلابی کپرنیکی در عرصه تعلیم و تربیت، به وجود آورده است. نظامهای آموزشی به ویژه آموزش عالی برای تحقق این ایده از یک سو، باید به پرورش یادگیرندگانی بپردازند که بخواهند و بتوانند به یادگیری در بقیه دوران زندگی ادامه دهند و از سوی دیگر، به گسترش فرصتهای یادگیری بپردازند. در این کتاب، نتایج پژوهش های مربوط به وظیفه اول، یعنی پرورش یادگیرنده مادام العمر ارائه شده است. به عبارت دیگر این کتاب به بررسی به این موضوع پرداخته است که در انتخاب اهداف، محتوا و سازماندهی آن، روش تدریس و شیوه ارزشیابی آموخته های دانشجویان، چه ملاحظاتی باید در نظر گرفته شود. همچنین چه خدمات علمی-پژوهشی باید در اختیار آنان قرار گیرد. با توجه به محدودیت منابع فارسی در زمینه یادگیری مادام العمر، این کتاب اطلاعات مفید و سازنده ای را در اختیار محققان و دست اندرکاران تعلیم و تربیت قرار می دهد.