گردشگری روستایی، یکی از اجزای مهم صنعت گردشگری است و نیروی اصلی در زمینه بهبود و رشد اقتصادی روستاها به شمار می‌آید. گردشگری روستایی با ایجاد فرصتی راهبردی، سبب تنوع اقتصاد محلی شده و با ایجاد فرصت‌های شغلی مولد، مبتنی بر قابلیت‌های موجود در روستا موجب افزایش رفاه، استانداردهای زندگی و درآمد و امنیت در روستا گردیده و همچنین به ثبات، نگهداشت جمعیت، پیشگیری از مهاجرت بی‌رویه، حفظ تعادل اکولوژیک و حفظ بافت سنتی و ویژگی‌های فرهنگی منطقه کمک می‌کند. بنابراین توسعه و گسترش گردشگری روستایی را می‌توان یکی از بهترین راه‌های نجات روستا از مسائل و مشکلات اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی، و رسیدن به عدالت اجتماعی و جغرافیایی به شمار آورد. نگارندگان در کتاب حاضر طی ۱۰ فصل به ارائة مطالبی پیرامون فرایند گردشگری روستایی ـ عشایری در ایران پرداخته و راهکارهایی برای گسترش بهتر و بیش‌تر این صنعت پیشنهاد نموده‌اند. عناوین برخی از مندرجات کتاب عبارت‌اند از: گردشگری روستایی و توسعة پایدار؛ راهبردهای نظری گردشگری روستایی؛ جاذبه‌های گردشگری روستایی و شاخص‌های توسعة گردشگری روستایی؛ فناوری اطلاعات و ارتباطات و بازاریابی در گردشگری روستایی و نظام‌نامه جهانی اخلاق گردشگری.