شما در زندگی روزمرۀ خود بارها شکست و ناکامی را تجربه می کنید. آیا باید احساس خشم را به عنوان بخشی از جهان استوار کنونی پذیرفت؟ اغلب متخصصان بهداشت در این باره که نمی توان از احساس خشم برحذر بود، توافق دارند. آنها اظهار می دارند که حتی در نوزادانی که ساعتی از تولدشان نمی گذرد نیز عواطفی شبیه احساس خشم دیده می شود و انسان تقریباً در سراسر عمر خود، روزی نیست که با احساس خشم خود یا دیگری روبه رو نگردد. بسیاری از نویسندگان بر این باورند که هر فرد برای مراقبت از خود در برابر دنیای خشن و مملو از خصومت کنونی، لازم است خود را به سلاح خشم مجهز سازد. اگر شما چنین نکنید، به طور حتم در برابر افرادی که قصد سلطه یا سوءاستفاده از شما را دارند و می خواهند دارایی و آزادی شما را از دست تان بگیرند و بی توجه به منافع و رفاه شما، قصد بهره برداری از شما را دارند، آسیب پذیر خواهید شد. تعریف دقیق خشم چیست؟ خشم ترکیبی ویژه از افکار، احساسات و رفتار شماست آن هم در زمانی که براثر شرایط دشوار یا مداخلۀ افرادی غیرمنصف و مغرض برای دستیابی به اهداف خود به شدت سرخورده و ناکام می شوید (یا گمان می کنید که چنین شده است). همان طور که هوارد کازینونف و همکارانش خاطر نشان کرده اند و مارک ترجسن و رافائل رُز نیز با آنها موافق هستند، هنگامی که شما احساس خشم می کنید، دچار احساس منفی درونی همراه با تحریفات و نقایص شناختی و ادراکی می شوید. آنگاه افکار و احساسات به خشم آغشتۀ شما منجر به برانگیختگی فیزیولوژیک شده و شما را بر ضد آنچه دشمن می پندارید، وارد عمل می سازد. بسیاری از صاحب نظران حیطۀ روان شناسی که دربارۀ خشم دست به قلم برده اند، از جمله ریموند دی گاسپه، بر این باورند که فرد خشمگین و افسرده از یک خودِ ثابت بهره مند نیست و در اینکه انگشت اتهام را به سوی چه کسی یا چیزی نشانه رود، ثبات ندارد. ریموند چیپ تافریت و همکارانش در تحقیقات خود دریافتند، افرادی که خشمگین محسوب می شوند ، در مقابل دیگران، از تحریفات شناختی و تحریکات بدنی بیشتری برخوردارند. آرون سیگمن و سلنا سنو متوجه این نکته شدند که احساس خشم افسارگسیخته نوعی اختلال هیجانی است؛ چیزی که درباره صرف تجربۀ درونی خشم صدق نمی کند.