بر خلاف تمام عادات تغذیه ای گذشته خود به زندگی ادامه دهند. با وجود این همه یاس و ناامیدی که مردم در پیدا کردن روش مناسب کم کردن وزن خود دچار آن میشوند باز از پا نمی افتند، زیرا آنها جریانی را نمیشناسند که راه درست را به آنها نشان دهد. آنها به دنبال معجونی هستند که سالم شان کند پس به هر دری می زنند و از شهری به شهری و از کشوری به کشور دیگر روی می آورند تا یکبار برای همیشه از شر بیماری خود خلاص شوند وقتی شخصی رژیم میگیرد در بدن او همهمه و هیجان خاصی به وجود می آید. در ادامه بدن سعی میکند که خود را با شرایط جدید تطبیق دهد و هماهنگ کند و روش جدید را بپذیرد که این با عادات گذشته اش متفاوت است. در این حالت بدن مدام ضعیف و ضعیف تر میشود. وقتی که شما بدنتان را مدام دچار نوسان کنید و مدتی با یک روش تغذیه و زمانی با روش متفاوت دیگری آن را به هیجان وادار کنید، دیری نخواهد گذشت که متلاشی شود میدانم که وقتی علیه رژیم های لاغری صحبت میکنم در واقع علیه همه انستیتوهایی قد علم کرده ام که در دنیا مشغول به کار هستند. در آمریکا بیش از ۶۲ درصد مردم یعنی جمعیتی در حدود ۴۵ میلیون نفر اضافه وزن بالای ۳۰ پوند دارند. نیمی از جمعیت کل آمریکا برای کم کردن وزن خود به روشهای لاغری متوسل میشوند. در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی هم وضعیت تقریباً شبیه آمریکاست در آمریکا هزاران انجمن و انستیتو برای کم کردن وزن مردم وجود دارد در حالی که هر روز بر تعداد افراد چاق افزوده میشود چرا از تعداد افراد چاق کاسته نمی شود؟! در سال ۱۹۸۲ در آمریکا ۱۵ میلیارد دلار فقط برای کم کردن وزن مردم سرمایه گذاری شد. حسابش را بکنید که با ۱۵ میلیارد دلار شما می توانید به مدت چهل سال هر روز یک میلیون دلار خرج کنید و بعد از چهل سال ۴۰۰ میلیون دلار برای تان باقی خواهد ماند. این همه هزینه برای کم کردن وزن مردم صرف شد و سرانجام نتیجه ای نگرفتند. اگر رژیمها و روشهایی که برای کم کردن وزن مردم در نظر گرفته بودند، درست بود،