کتاب بیگ نیت دو

بعضی از افراد می گویند نمی توانند آرام بگیرند، یا بنشینند، یا خود را وادار به تمرین آرام سازی کنند. از آنجا که ساختار زیستی همۀ انسان ها یکسان است، معمولاً دلیلی مطلقاً جسمانی وجود ندارد که تعیین کند چرا آرام سازی باید برای برخی افراد جواب بدهد و برای برخی دیگر نه. دلیل اینکه آرام سازی احتمالاً برای برخی افراد جواب نمی دهد این است که: یا از نظر روانی آمادگی کامل ندارند؛ یا آنکه به اندازه کافی تمرینات را انجام نمی دهند. مشکلات و دشواری هایی که برخی هنگام انجام تمرینات آرام سازی عنوان می کنند: *من آن قدر نگران و پر تنش هستم که آرام نمی شوم در این حالت، فرد دقیقاً از همان مسئله ای که نیاز به درمان دارد به عنوان بهانه ای برای اجتناب از آرام سازی استفاده می کند. ممکن است آرام سازی بیشتر از سطح توقع زمان ببرد اما دلیلی ندارد که کسی همچنان تنیده و مضطرب بماند. *از اینکه این قدر زمان را هدر می دهم احساس گناه می کنم آرام سازی بخش مهمی از بهبودی و رسیدن به آرامش در شماست. خیلی از درمان ها زمان بر هستند، به طور مثال انجام فیزیوتراپی برای افرادی که عضلات یا استخوان هایشان آسیب دیده ماه ها طول می کشد. پس انتظار نداشته باشید ظرف چند روز پس از انجام تمرینات آرام سازی به آرامش برسید، بلکه لازم است صبر کنید؛ چون همان طور که گفتیم حداقل هشت هفته زمان لازم است تا به آرامش برسید. در نظر داشته باشید برای اینکه کاری مفید انجام دهید حتماً لازم نیست آن کار در ظاهر سازنده باشد. *من احساسات آرام سازی را دوست ندارم تقریباً ۱ نفر از هر ۱۰ نفر می گوید هنگام آرام سازی با احساساتی که برایش ناخوشایند یا ترسناک است مواجه می شود. این احساسات نشان دهندۀ آن هستند که او دوباره با بدن خود ارتباط برقرار کرده و متوجه حس هایی می شود که شاید سال هاست کنترل شده اند. مجبور نیستید نگران از دست دادن کنترل در طی جلسات آرام سازی باشید. همیشه می توانید اجازه دهید اندکی تنش به درونتان راه یابد، تا زمانی که به این احساسات عادت کنید.