مارزانو (۲۰۰۱)، همانند اندرسون و گرانول (۲۰۰۱) یک طبقه بندی از هدف های آموزشی (شکل ۱-۴) بر اساس طبقه بندی بلوم طراحی کرده است. اهمیت طبقه بندی مارزانو در این است که آن نیز مبتنی بر تحقیقات تجربی بسیار خاص است که تأثیر تکنیک های مختلف آموزشی بر پیشرفت تحصیلی را مورد بررسی قرار داده است در فراتحلیل ما رزانو (۱۹۹۸) خلاصه شده است. در این فراتحلیل ما رزانو بیش از ۴۰۰۰ اندازه اثر که شامل تقریباً ۱/۲۳۷ میلیون نفر میشد را مورد بررسی قرار داده است. به طور کلی، نتایج فراتحلیل نشان داد که تکنیک های آموزشی که مستقیماً بر حوزه دانش متمرکز بودند، اندازه اثر متوسط ۰/۶۰ را داشتند، مداخله هایی که بر سیستم شناختی متمرکز بودند، دارای اندازه اثر متوسط ۰/۷۵ بودند مداخله هایی که بر سیستم فراشناختی متمرکز بودند، دارای اندازه اثر متوسط ۵۵/۵۵ و مداخله هایی که بر سیستم خود متمرکز بودند دارای اندازه اثر متوسط ۰/۷۴ بودند. اگرچه ساختار طبقه بندی مارزانو با آنچه که بلوم (۱۹۵۶)، رومیزوفسکی (۱۹۸۱) و اندرسون و کراتول (۲۰۰۱)، ارائه داده اند تفاوت دارد اما با هر سه آنها تحت عنوان طبقه بندی گسترده از سیستم شناختی مشابهت هایی دارد که شامل فرآیندهای بازیابی دانش حافظه / یادآوری) ، فهمیدن ارائه دانش تحلیل طبقه بندی، شناسایی خطاها تعمیم تطبیق و شناسایی و استفاده از دانش تصمیم گیری، حل مسأله، بررسی و تحقیق آزمایشی است. علاوه بر این طبقه بندی مارزانو (۲۰۰۱) مشابه طبقه بندی اندرسون و کراتول است که به طور مشخص شامل یک مؤلفه فراشناختی از تفکر می شود. در طبقه بندی مارزانو، یک سیستم فراشناختی به ویژه یک فرایند خود نظم دهی با تمرکز بر تشخیص هدف و فرآیند و همچنین نظارت بر فرایند و وضعیت به عنوان یک عامل اجرایی در تمام مراحل عمل میکند مارزانو (۱۹۹۸) طبقه بندی مارزانو همچنین یک سیستم خود ارائه می دهد از طریق سیستم فراشناختی اجرا میشود که در آن اهداف در نتیجه انگیزه توجه باورها و تعامل این فرآیندها تولید میشوند مارزانو ۱۹۹۸؛ موزلی و همکاران ، ۲۰۰۵ به طور مشخص این سیستم خود است که تعیین میکند