کتاب بارقه مرموز

(ذهن های هشیار در یک دنیای مادی)
مک گین فیلسوفی است که فعالیت هایش در زمینه فلسفه ذهن، فلسفه زبان و مابعدالطبیعه زمینه ساز شهرت بالای او شده است. این کتاب حاصل یک دهه مطالعه و پژوهش او در زمینه هشیاری است که مباحثش آن چنان ساده و روان مطرح شده که برای افراد فاقد تحصیلات آکادمیک نیز قابل فهم و جذاب است. نویسنده با تسلطی آشکار خواننده را به سوی درک هشیاری که هم چون رازی سر به مهر و معمایی پیچیده از دسترس هوش انسان دور مانده می برد و سعی دارد ماهیت آن را که نه بیداری است و نه خودآگاهی نمایان سازد.
گزیده ای از کتاب وسوسه برانگیز است که نتیجه بگیریم هشیاری پدیده ای بسیار پیچیده است، محصولی تکاملی که ماهیتی فوق العاده پیشرفته و غامض دارد. اگر درک یک فناوری جدید برای ما دشوار باشد، آنگاه فکر می کنیم که آن نسبت به فناوری های قبلی پیچیده تر و غامض تر است. آیا استریوهای جدید پر زرق و برق تر از گرامافون های قدیمی هستند، پس برای کار کردن با آنها به تجربه و دانش بیشتری نیاز نیست؟ بنابراین آیا هشیاری آخرین گام مهندسی پیشرفته است؟ اگر ما می توانستیم مختصات مهندسی اش را ببینیم، آیا آنگاه با خوشحالی به پیشانی خود نمی زدیم و فریاد نمی کشیدیم این که یک موضوع را انقدر وخیم نمی بینیم. هشیاری نوک قله ی تکامل نیست، و جذاب ترین و تاثیرگذارترین واحد جانداران تا به امروز محسوب نمی شود. به نظر من، هشیاری از نظر زیستی ساده و ابتدایی است. هشیاری از این منظر بخشی از قدیمی ترین سپرده ی زیستی ما به شمار می آید.