اگر مورچه ها این قدر کارگران پرکاری هستند چطور برای این همه گشت و گذار وقت دارند؟
ماری در سلر بازیگر زن برنده اسکار ما این کتاب را به این خاطر نوشتیم که برای ننوشتنش وقت نداشتیم
سند هیل نشسته بود و مدام زیر گوش الدار ناله میکرد کارهایی که باید انجام می داد از زمانی که برای انجامشان داشت بیشتر بود ضرب الاجل ها از مرحله «دیر کرد» گذشته و به مرحله تأخير وحشتناک رسیده بود قرارهای ملاقات را با شرمساری عقب می انداخت. ایمیل ها و نامه های بسیاری دریافت کرده بود که باید به آنها رسیدگی میکرد. او خیلی دیر به دیر وقت میکرد با مادرش تماس بگیرد و میتوانست چهره آزرده او را به خاطر این قصورش تصور کند. بیمه ماشینش منقضی شده بود و همه چیز داشت بدتر می شد. شش ماه پیش رفتن به کنفرانسی که دو پرواز دورتر از آنجا بود ایده خوبی به نظر می رسید، 

باعث می شود جلسه مطالعه گروهی ای که میخواست و می بایست در آن شرکت می کرد را به کلی فراموش کند. الان اصلا وقت خوبی برای امتحانات نیست، اما چه می توان کرد؟ روز امتحان تمام تلاشش را میکند که تمرکز کند، اما ذهنش مدام درگیر مسائل دیگر می شود. چند سؤال آسان را اشتباه پاسخ می دهد و ناراحتی اش تشدید می شود. حالا نه تنها درگیر داستان شهریه است اعصابش از عملکرد بسیار بدش در امتحان نیز خرد است. مدیر یک همبرگر فروشی از مشکلاتی می نالد که با کارکنان کم دستمزدش دارد. اصلا نمی شه روشون حساب کرد او میگوید که اکثر وقتش صرف ترغیب آنها به رفتار بهتر با مشتریان میشود به آنها میگوید معنای خدمت به مشتری اینه لبخند بزنید. رفتار دوستانه داشته باشید. زمانی که مشتری با شما حرف میزنه به کم باهاش گپ بزنید. وقتی مشتری آدم مزخرفی از آب در میاد از کوره در نرید. شغل شما مؤدب بودنه. بقیه زمان او هم صرف پرداختن به اشتباهات ناشی از بی مبالاتی است. با ناباوری میپرسد واقعاً این قدر سخته که وقتی مشتری میگه سیب زمینی متوسط می خوام دکمه ای که روش نوشته سیب زمینی رو فشار بدی؟». ناگفته پیداست که او از دست کارکنانش به ستوه آمده نمیدونم شاید اصلاً اهمیتی نمیدن . شاید به خاطر سیستم آموزشی این کشوره شاید به خاطر شیوه تربیتشونه.