در کتاب حاضر، در چهار داستان، البته به غيراز داستان پنجم؛ ويلاي جديد، کابوس، اسقف، و آنيوتا؛ چند درون مايه قوي به چشم مي خورد؛ درون مايه هايي که خواننده را متأثر ساخته و او را در حال و هواي محيط اجتماعي روسيه در اواخر دوران تزاري قرار مي دهد. در اين داستان ها؛ فقر، مهر مادري؛ و حقارت جامعه روستايي کاملاً فکر و ذهن خواننده را مشغول مي سازد. در داستان ويلاي جديد؛ يک مهندس با خانواده اش براي ساختن پل به يک روستا مي رود؛ و در آنجا هم به لحاظ علاقه به محيط طبيعي و روستايي، خانه اي بنا مي کند. اين مهندس برخلاف ديگر تحصيل کرده هاي زمان خود بسيار مهربان و دلسوز مردم است و خود و همسرش، که از يک طبقه محروم اند؛ مايل اند تا آنچه را که از دستشان برمي آيد؛ براي مردم آن روستا انجام دهند؛ اما مردم روستا به لحاظ حقارت هاي چندين و چند قرن در جامعه روسيه؛ و تحمل فقر و حقارت زير يوغ ملاکين و ثروتمندان؛ و گرفتار در نظام برده داري، آن هم از نوع سرف ، يعني خريدوفروش رعيت همراه با زميني که روي آن کار مي کند؛ درست نمي دانند که با يک فرد خدمتگزار و دلسوز، چگونه رفتار کنند؛ و درنتيجه هم با رفتارهاي خشن، نسنجيده و نابهنگام او و خانواده اش را از آن روستا مي رانند.