در اين کتاب بيان می شود که درباره علم زيبايي شناسي بسيار مي توان آموخت درصورتي که نه صرفاً از طريق استنتاج بلکه با قطعيت بلافصل بصيرت دريابيم که رشد مداوم هنر با دوگانگي آپولوني و ديونيزوسي پيوند دارد.درست به همان سان که توليدمثل ه دوگانگي جنس ها وابسته است و کشاکشي هميشگي را در برمي گيرد که تنها به شکلي دوره اي و متناوب با آشتي و سازش همراه مي شود.اصلاح ديونيزوسي و آپولوني را ما از يوناني ها وام گرفته ايم که رازهاي ژرف ديدگاهشان درباره هنر را بي شک نه در قالب مفاهيم بلکه در پيکره هاي شديداً واضح ايزدانشان براي اذهان فهميده و بينا آشکار مي کند به ياري آپولون و ديونيزوس دو الوهيت يوناني هنر درميابيم که در جهان يونان تضاد عظيمي ازلحاظ سرچشمه و اهداف ميان هنر آپولوني پيکره سازي و هنر ديونيزوسي غير تصويري موسيقي وجود داشته است.