برنامه ریزی درسی به منزله یک حوزه تخصصی با تکیه بر مبانی فلسفی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، روان شناختی، علمی و دینی تدوین می شود. برنامه ریزان برای تحقق اهدافشان از رویکردهای مختلف از جمله رویکرد تلفیقی بهره می گیرند. در فرایند برنامه ریزی درسی، کار با مطالعه و پژوهش (بررسی محیط که نوعی ارزشیابی تشخیصی است) آغاز و به ارزشیابی توأم با تحقیق ختم می شود. ارزشیابی بر جمع آوری و تحلیل اطلاعات محیط بیرونی و درونی به منظور تعیین کمیت و کیفیت برنامه درسی تأکید دارد و از الگوهای معینی پیروی می کند. برای اجرای درست نظام ارزشیابی بهتر است خطاهای متداول شناسایی و برای کاهش آنها اقدام شود. در این زمینه می توان اقدامات متفاوتی انجام داد؛ از جمله: ارزشیابی به صورت تیمی و مستمر، جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف و مشخص کردن ملاک های ارزیابی.