این کتاب به منظور تشویق مخاطب برای جان بخشیدن به ایده هایش نگارش شده و تلاش دارد دنیا را مملو از ایده پردازانی کند که تنها در این مرحله باقی نمی مانند؛ بلکه پای در میدان عمل می گذارند و تجربه ای نو کسب می کنند. این راهی است که هرچند ممکن است به شکست بینجامد، اما از سویی دیگر می تواند زمینه ساز بروز موفقیت هایی نوظهور باشد؛ درحقیقت وقتی کاری را برای اولین بار انجام می دهیم می توانیم شاهد اتفاقاتی باشیم که پیش از این تجربه نکرده ایم و همین آغازگری است که بسیاری از اتفاقات ناب جهان را خلق کرده است.

وجه تمایز افراد موفق و افرادی که فقط حسرت می خورند همان تفاوت ساده ای است که سازمان های مهیج و رو به رشد را از سازمان هایی که فقط در جا می زنند و در حال رکود هستند جدا می کند. برنده ها آغازگری را راه و روش خود قرار داده اند. فهرستی از افراد و سازمان هایی که به نظرتان موفق اند تهیه کنید. پیداست که چالش اصلی، این نیست که مهارت تان را در تشخیص زمان شروع کردن و دست نگه داشتن به حد کمال برسانید. چالش، این است که آغازگری را ملکه ذهنتان کنید. شخصی که توالی ژنوم انسان را رمزگشایی کرد، فهمید که چطور از یک کامپیوتر استفاده کند تا بتواند کد ژنتیکی یک موجود زنده را به طور کامل طراحی کند. او و تیمش می توانند، به همان سادگی که شما در نرم افزار ورد یک مقاله را ویرایش می کنید، ژن ها را دستکاری کنند. بااین حال، وقتی که رشته ژنوم تولید و در ظرف آزمایشگاهی به ماده آلی تبدیل می شود، در همین حد همان جا می ماند. زنده نیست، نیروی محرکه یا جرقه ای که زنده اش می کند وجود ندارد. هنوز باید یک بافت ارگانیک، یک چیز جاندار یا یک چیز زنده به ترکیب اضافه شود تا خروجی پروژه به چیزی بیشتر از توده بی جانی از ژن ها تبدیل شود. جالب است بدانید، این دقیقاً همان فرصتی است که شما دارید. نه اینکه بروید یک ظرف آزمایشگاهی و مقداری مواد آلی بخرید، نه! فرصت، بزرگ تر از این هاست. اطرافتان پر از زمینه ها، فرصت ها و سازمان هایی است که وقتی می توانند زنده شوند و به کار بیایند که شما بتوانید به اندازه کافی شجاع و محرک باشید تا آغازگری ای را که ندارند ایجاد کنید.