کتاب ساعت بی عقربه نشر بیدگل

با اینکه قاضی شب گذشته تا دیروقت بیدار بود و شب ناآرامی را پشت سر گذاشته بود، اما باز هم مثل همیشه ساعت چهار صبح از خواب بیدار شد. به حمام رفت و با قدرت هرچه تمام تر خودش را در وان انداخت، طوری که نوه اش جستر، که او هم شب ناآرامی را سپری کرده بود، از خواب پرید. خودش را خشک کرد و آهسته لباس پوشید. همه ی این کارها را با دست راستش انجام داد؛ چون دست چپش از کار افتاده بود و یاری اش نمی کرد. بند کفش هایش را نتوانست ببندد و همان طور رهایشان کرد. آرام و بی صدا روی پنجه های پاهایش به آشپزخانه رفت. این گونه می نمود که روز خوبی در راه است. آسمان خاکستری سپیده دم می رفت تا جایش را به طلوع آفتاب سرخ گون بسپارد. آشپزخانه هنوز تاریک بود، اما از آنجا که قاضی دوست داشت در این هنگام به آسمان چشم بدوزد، چراغ را روشن نکرد. آوازی را زیر لب زمزمه می کرد. قهوه درست کرد و رفت تا صبحانه اش را هم آماده کند. چون فکر می کرد تخم مرغ های قهوه ای از تخم مرغ های سفید غنی تر هستند، دو تا را که از همه پررنگ تر بود از یخچال برداشت. بعد از ماه ها تمرین، دیگر یاد گرفته بود تخم مرغ را درست بشکند و آرام آن را داخل تخم مرغ پز بیندازد. تا تخم مرغ ها آب پز شوند، بر نانش کمی کره مالید و آن را داخل فر گذاشت؛ زیرا از نان برشته و تست خوشش نمی آمد. در پایان، رومیزی زردی روی میز پهن کرد و نمکدان و فلفل دان آبی را هم روی آن گذاشت. درست است که قرار بود تنها غذا بخورد، اما نمی خواست خسته کننده و ملال انگیز به نظر برسد. همه چیز که آماده شد، آن ها را یکی یکی با همان دست سالمش سر میز برد و چید. قهوه آهسته می جوشید. در آخر سس مایونز را از یخچال برداشت و با دقت روی هرکدام از تخم مرغ ها، مقداری ریخت. مایونز با روغن معدنی درست شده بود و خدا را شکر کالری چندانی نداشت. قاضی کتاب شگفت انگیز به راحتی رژیم بگیر را یافته بود و یک لحظه از دستش نمی افتاد. تنها مشکلش این بود که روغن معدنی ملین بود و آدم مجبور بود مراقب باشد زیاد نخورد که در غیر این صورت حریف دست شویی رفتنش نمی شد! چیزی که قاضی به خوبی می دانست برازنده ی او در آن جایگاه نیست. به خصوص اگر در جلسه ی دادگاه باشد که دوبار این اتفاق افتاده بود. از آنجایی که به شأن و جایگاهش بسیار اهمیت می داد، مواظب بود از آن سس مایونز کم کالری زیاد استفاده نکند.