"ماتئی"، بازرس تحصیل کرده ی پلیس، در اوج افتخارها و موفقیت هایش به سر می برد که خبر می دهند جنازه ی دختربچه ای در جنگل های اطراف پیدا شده است. در اولین دقایق پلیس و مردم سوءظن خود را متوجه فروشنده ی دوره گردی می کنند که یک بار به علت درگیری و مشکل با دختری 14 ساله دستگیر شده است. ماتئی با دقت در شواهد اصرار خود دوره گرد، در مجرم بودن او شک دارد اما پیش از آن که بتواند نظریاتش را ثابت کند پیرمرد ولگرد خود را در سلولش دار می زند. ماتئی به مطالعاتش ادامه داده و با دوستان دخترک مقتول صحبت می کند. وی متوجه می شود کودک با یکی از دوستانش درباره ی غولی که به او هرهفته جوجه تیغی می داده صحبت کرده است. ماتئی به چیزهای بیش تری دست پیدا نمی کند و پلیس هم پرونده را مختومه اعلام می کند. اما چیزی در ذهن ماتئی می جوشد و او را به ادامه ی کار وامی دارد. با دقت بیش تر او درمی یابد دو قتل دیگر، مشابه همین مورد در سال های پیش هم اتفاق افتاده که مشخصات ظاهری هر سه مقتول مشابه است. ماتئی برای رسیدن به هدف، دخترک کوچکی با همان مشخصات به فرزندی قبول می کند، در جاده ای پمپ بنزینی می خرد و با دخترک در آن جا زندگی می کند تا شاید به این وسیله قاتل را بیابد. مدت ها می گذرد و خبری نمی شود. تا این که ماتئی متوجه می شود دخترک چندروزی است دیرتر به خانه می آید و با خودش شکلات هایی به شکل جوجه تیغی دارد. پلیس فوراً در جریان قرار گرفته و کودک را چند روزی زیر نظر می گیرد اما مرد هدیه دهنده ی شکلات هرگز نمی آید و پلیس برای همیشه از یافتن وی مایوس می شود و ماتئی لقب دیوانه می گیرد. سال ها بعد پیرزنی در آستانه ی مرگ برای رییس پلیس حکایت می کند که همسرش دچار نوعی جنون بوده و دخترک های معصوم را با شکلات هایی به شکل جوجه تیغی می فریفته و در آخرین مورد زمانی که برای کشتن دختر آخری می رفته تصادف کرده و مرده است.