عنوان کتاب حاوی دو اصطلاح محوری و فلسفه ورزی است: پرسشگری و گفت وگو. فلسفه در جوهر خود، طرح پرسش هایی است که برای درک موقعیت انسانی اساسی اند... همه ما در زندگی خود، به نوعی با پرسش های فلسفی مواجهیم که حیرت ما در معنای زندگی، تأمل درباره ارزش ها و بازتاب درستی و نادرستی اعمالمان را رقم می زند.

یادگیری - روشها و مطالب مورد استفاده به طور کامل از پیش با معلم تعیین شده است. جاناتان زوفی در کتاب در مورد آموزش یادگیرنده محور تصویری روشن از کلاس درس معلم محور ارائه می کند. میز و صندلیها در ردیفهای مرتب رو به معلم و در جلوی اتاقی قرار دارند که اغلب بخشی از آن چشم انداز، پشت تریبون او پنهان میماند دانش آموزان می نشینند، «با دقت» یادداشت برداری می کنند و آماده پاسخ به پرسشهایی هستند که معلم در پایان سخنرانی و یا در طول بحث ها مطرح میکند تقریباً یک واقعیت جهانی است که دانش آموزان به ندرت از آنچه دیگر دانش آموزان میگویند یادداشت برداری میکنند علت آن تا اندازه ای به دلیل این پیش فرض در فضای کلاس است که تنها چیزهایی که معلم و کتاب درسی گفته اند، ارزش دانستن دارند طراحی کلاس درس سنتی معلم را در کانون توجه قرار می دهد. اگر بحث هایی وجود دارد، در بیشتر موارد، معلم آنها را رهبری میکند که به ندرت چیزی فراتر از پرسش های معلم و پاسخ های دانش آموزان است. ۳ در مقابل رویکرد یادگیرنده محور به آموزش با شرکت دادن دانش آموزان در فرایند تدریس -یادگیری»، پیوند دوگانه سنتی معلم دانش آموز را متزلزل ساخت نقش معلمان تغییر پیدا کرد. به طوری که دیگر آنها تنها تعیین کننده فرایند یادگیری نیستند بلکه تسهیلگران و راهنمایانی هستند که برای پرورش علاقه های دانش آموزان و کمک به آنها در ایجاد پیوندهایی با حوزه های مهم دانش تلاش میکنند این تغییر کانون فضایی را برای دانش آموزان فراهم میکند تا شرکت کنندگان فعال در فرایند یادگیری و همکار در ایجاد دانش شوند. مريلن ویمر در اثر مهم خود در مورد این موضوع به توصیف آموزش یادگیرنده محور به شرح زیر می پردازد: