(جیلیان روی صندلی نشسته و کتاب می خونه و گه گاهی می خنده. بعد از چند دقیقه جک از در وارد می شه) جیلیان (سر از کتاب بالا می گیره-نسبتا گرم): سلام. جک (مکث): سلام. جیلیان: زود برگشتی خونه. (جیلیان به کتاب برمی گرده-می خنده-جک کیفشو زمین میذاره –به جیلیان نگاهی می اندازه-نگاهش به کیف برمی گرده) جک: آره. دارم برای همیشه از پیشت میرم. جیلیان (به فکر می ره-اخم): یعنی چی؟ جک: دارم برای همیشه می رم. (نمی فهمی؟) همین. دارم ترکت می کنم! جیلیان (به کتاب برمی گرده-بی تفاوت): باشه. جک: لازم نیست جلو خنده تو بگیری. راحت باش. جیلیان: به تو نمی خندم. مال قبله. قبل از اینکه از در بیایی تو. جک: بخند! مهم نیست. جیلیان (لحن خوش): امروز روز بدی داشتی؟ جک (مکث): منظورت چیه؟ جیلیان: می گم یعنی… یعنی چی منظورم چیه؟ جک: همین که می گی روز بدی داشتم؟ جیلیان: داشتی؟ ای بابا! متأسفم. جک: نداشتم! جیلیان: نداشتی؟ چی نداشتی؟ جک: من روز بدی نداشتم. جیلیان (به فکر می ره): روز خوبی داشتی؟ جک (مکث.مردد): یعنی چی؟ چی می گی تو؟ جیلیان: خب وقتی می گی بد نبوده حتماً خوب بوده دیگه. جک (لحن سرد): معمولی. جیلیان: چی؟ جک: امروز برای من یه روز معمولی بود! من دارم برای همیشه از پیشت می رم. جیلیان: نکنه یه ترگل ورگل تازه تور کردی؟ جک: چکار کردم؟! جیلیان: تور کردی! یکی دیگه از همون خوش رنگ و روها. با کسی هستی؟ یا شاید با یکی از همون تی تی شی هات هنوز جیک و بوک داری؟ جک: چی می گی؟ جیک و بوک یعنی چی؟ یعنی یه جور رابطه ی عاشقانه؟ جیلیان: خب…آره. جک (فکر می کنه): نه. جیلیان: آهان! نکنه دوباره درگیر یکی از همون رابطه های آنچنانی شدی؟ بیرون از خونه ات، دوباره یه ترگل ورگل تازه و… هم سفت و سخت عاشقش شدی و هم همه جوره دیگه! آره؟ جک: زن عزیزم! این هایی که می گی نیست! این دفعه دیگه شوخی نیست. (به حرفش فکر می کنه) این بار دیگه شوخی ندارم.