کتاب ضمیر ناآگاه مفاهیم روانکاوی اثر فیل مالن، فاطمه باغستانی. نشر نگاه منتشر شده است
مفهوم انگیزه ی ناآگاه شکاف ها و تحریف های موجود در آگاهی را توضیح می دهد. در ابتدا، زیگموند فروید این فرضیه را به صئورتی نظام مند بیان کرد و به آن داده های ذهنی و رفتاری انسجام بخشید که بدون آن انسجامی نداشتند. او متوجه شد که امکان دارد لغزش های زبانی یا نوشتاری، واماندگی حافظه، رفتارهای ناشیانه و دیگر اشتباهات در سطحی عمیق تر، نه اشتباهاتی تصادفی ما که خواسته های ناآگاه مان باشند. نبوغ او در این بود که متوجه شد این پدیده ی جزئی، ارزش مطالعه دارد و مهم تر از آن توانست ارتباط بین این پدیده ها و دیگر آفرینش های ذهنی مانند رؤیاها، لطیفه ها و عوارض روان نژندی را تشخیص دهد.
برخی مواقع انسان ها با نگاه تردید به وجود ضمیر ناآگاه می نگرند. گویا همسو با این برداشت استدلال می آورند که اگر نمی توانیم چیزی را با آگاهی خود استنباط کنیم، پس آن چیز وجود ندارد؛ درنتیجه ضمیر ناآگاه نیز وجود ندارد. قطعاً ناآگاه می تواند مفهومی گریزپا به نظر آید. از این رو اگر بخشی از ذهن ما ناآگاه است پس یعنی نسبت به آن آگاه نیستیم. آیا به معنی این است که فرضیه یا تفسیری که به محتوای ضمیر ناآگاه را بیان می کند ، در حیطه ی تحقیقات دقیق و موشکافانه نمی گنجد؟ این همان اظهار نظری است که  تعصبات ذهنی را تحت شعاه قار می دهد  و بیماران با استناد به آن صلاحیت روان کاوان را زیر سؤال می برند. خوشبختانه جایگاه معرفت شناختی ضمیر ناآگاه این قدرها هم تاریک و مبهم نیست و می توان به درجاتی از آگاهی اندیشید.