در بازاری با جمعیت بزرگتر همان طور احتمال بیشتری وجود دارد که یک پزشک در راه کسب تخصص گوارش اطفال زمان و تلاش لازم را صرف کند، احتمال بیشتری نیز دارد که کارآفرینان و سرمایه گذاران نیز تولید کالاها و خدمات با هزینه های اولیه بالا را متقبل شوند. اگر کارآفرینان و سرمایه گذاران پیش بینی کنند که قادر به فروش تعداد کافی برای جبران این هزینه های اولیه نیستند آنگاه محصولاتی با هزینه های اولیه ی بالا تولید نخواهد شد. بنابراین بازار بزرگتر به معنای تعداد مشتری بیشتر بوده و از این رو، حجم فروش آینده آن قدر بالاست تا بتواند هزینه های اولیه را پوشش دهد.

حال با مثال فرضی ساده ای این نکته را روشن کنیم. فرض کنید شرکت دارویی مرک واقع در نیوجرسی ایالات متحد باید تصمیم بگیرد آیا برای بیماری دردناک اما به ندرت کشنده که در هر قرن فقط یک نفر از هر ۱۵۰۰ نفر را درگیر می کند، دارویی تولید کند یا نه؟ اگر این دارو معمول باشد مرک باید ۲.۵ میلیارد دلار صرف هزینه های تحقیق، توسعه و آزمایش این دارو کند. حتی اگر مرک مطمئن باشد این هزینه ها و زحمات اولیه منجر به موفقیت میشود در صورتی چنین کاری را خواهد کرد که بداند تعداد کافی از این دارو با قیمت مناسب فروش خواهد رفت تا نه تنها بتواند هزینه های تولید واقعی این دارو را پوشش دهد بلکه همچنین هزینه ی این زحمات اولیه را جبران کند.