پرواز از واشینگتن دی سی به جکسون ویل فلوریدا دو ساعت طول می کشد؛ این زمان بیش تر از آن چیزی است که برای تغییر یک زندگی لازم است. هیچ کس نمی داند چرا ژوزف شارکی در آن پرواز بلند شد به عقب برگشت و یقه ی مسافری را گرفت که در بخش عادی هواپیما پشت سرش نشسته بود. شاید مسافر بلند حرف زده بود، یا مثلاً با پایش به پشت صندلی او ضربه زده بود. به گفته ی شاهدان هیچ عملی که محرک حمله باشد از مسافر سر نزده بود در هر صورت غوغای ایجاد شده آن قدر شدید بود که خدمه ی پرواز مجبور شدند آنها را از هم جدا کنند. شارکی در تلاشی بیهوده با زانو به کشاله ی ران یکی از مهماندارها ضربه زد، بعد به سمت در خروج اضطراری رفت و سعی کرد آن را حین پرواز هواپیما باز کند. مهماندار و چند نفر از مسافرها در نهایت موفق شدند او را کنترل کنند و با دستبندهای پلاستیکی بنشانندش روی صندلی وقتی هواپیما فرود آمد پلیس شارکی را دستگیر کرد و در نهایت به بیست سال زندان محکوم شد.

نسبت به دیگران وجود دارد حتا اگر به مدت یک ساعت باشد، حتا اگر به احمقانه ترین شکل باشد. چرا من و همکارانم به این رقابت شدید تن میدهیم، حتا وقتی هیچ منفعت مالی ای ندارد؟ چون از نظر مغز هیچ تفاوتی میان پول و موقعیت نسبی وجود ندارد. هر دو از طریق نواحی مشترکی از مغز پردازش می شوند که گاه «مدار پاداش» نامیده میشود مدار پاداش مجموعه ای از مناطق به هم متصل مغز است که وقتی چیزی را که میخواهیم به دست می آوریم یا به آن نزدیک می شویم نورون های آن برانگیخته میشوند اصطلاح پاداش» برآمده از تحقیقات انجام شده روی موشهای عادی و صحرایی ست یک موش صحرایی گرسنه توی قفس بگذارید و هر بار که دکمه ای را فشار میدهد، کمی غذا به او بدهید. به این ترتیب طولی نخواهد کشید که موش دکمه را مثل دکمه ی ماشین سکه ای فشار خواهد داد.