جستجوهای اخیر
جستجوهای پرطرفدار
320,000
که یادت هست؟ - داشت کم می شد!
صحافی و میدان روز، داخل و خارج [ گذشته] صحاف بر نردبام زیر تیرهای سقف خسته از جستجو میان کتابهای غبار آلود که تا آن بالا می رسد، پرده ای را پس می زند. صحاف بلند به پشت پرده خیال کردی نمی فهمم؟ کارتست کتاب را بیار پسر پائین می آید کاش یکی به من می گفت در این چند ورق چیست؛ یکی می آوردش برای جلد و یکی با خواندنش جلد عوض می کند
فردوسی جوان کنار در که از آن میدان پیداست. دریغا دقیقی ! شاهنامه بدین زندگی کوتاه دیر آغاز کرد و فردوسی صحاف به پایان نبرد. از پائین به پشت پرده او هوی بجنب منتظرند؛ شنیدی پسر؟ [غرزنان] مثلاً می خواند. هه! بهانه ی تنبلی!
فردوسی میان چهار چوب در به سوی صحاف می چرخد. فردوسی من آن استواری که باید را در شعر دقیقی نمی بینم؛
صحاف
سخته و نسخته کنار هم اند سست و درست با اینهمه
چیزکی درش هست. کاش به من هم یکی می گفت
چی!
سعی می کند حدس بزند این کاره ای؟
فردوسی گوش تیز میکند به صدای راوی که از بیرون می رسد - شگفت زده.
فردوسی آنچه می خواند از من است
به بیرون و راوی می نگرد.
درباره این محصول سوال دارید؟
پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک