آخرين بار كه فرصت كرديد كسل شويد كي بود؟ سكون و بي تحركي گاه چنان يأس آور است كه آدم را از پا مي اندازد، ولي ما در دنياي مدرن از آن سوي بام افتاده ايم. ما در عصري بي قرار و پرتب وتاب زندگي مي كنيم. مشغوليت لاينقطع، ظاهرا هيجان انگيز است، ولي از لحاظ عاطفي آشفته مان مي كند و قواي ذهني مان را تحليل مي برد. چطور به توازني دروني برسيم و از كنار تجربه هاي زندگي سرسري نگذريم و درست درك شان كنيم؟ نويسنده اين كتاب از نياز به پرورش كنجكاوي و خودشناسي دفاع مي كند و نيز لذت بردن از لحظات بيكاري و معاشرت رودررو. او براساس روانكاوي، عصب شناسي و همچنين ادبيات تأكيد مي كند كه پسندها و اهدافمان را دريابيم و ذخاير درونمان را تجديد كنيم. نويسنده مي خواهد با اين كتاب خواننده را با انگيزه تر از پيش به زندگي اش پيوند دهد تا تجربياتش عمق و معناي بيشتري پيدا كند.