آغاز این رمان با قطاری است که از تونلی بیرون می آید و ورودش به سرزمینی برفی است. مخاطب نیز هم زمان وارد قلمرویی رؤیایی می شود. در ادامه با حرکت قطار با روند داستان آشنا می شویم. مردی ثروتمند وارد این سرزمین می شود و با اتفاقاتی که برایش پیش می آید همراهی مان می کند. کل فضای این داستان همانند تابلوهایی رؤیاگونه است که خواننده را با داستان عاشقانه، تنهایی، اندوه و از هم گسیختگی آشنا می کند. در بخشی از کتاب «قلمرو رؤیایی سپید» می خوانیم: «دختر جوانی که آن طرف کوپه نشسته بود بلند شد و پنجره مقابل شیمامورا را گشود. هوای سرد برفی به داخل روان شد. دختر تا کمر از پنجره خم شد و رئیس ایستگاه را طوری صدا زد که انگار در فاصله خیلی دوری است... .