کتاب نظریه صدق تارسکی

ساختار این کتاب از سه فصل و یک نتیجه‌گیری تشکیل شده است. نخست به شکل‌گیری دانش معناشناسی و نظریه صدق در آن پرداخته شده و نشان داده می‌شود که معناشناسی به عنوان آن بخش از منطق که به بررسی روابط میان عناصر زبان‌شناختی و مدلول‌های آن‌ها پرداخته می‌شود که محصول دو جریان و سنت فکری «لووف – ورشو»؛ مکتب صورت‌گرایی است. در ادامه نظریه «صدق تارسكي» شرح داده می‌شود و در پایان توانمندی‌ها و ناتوانی‌های نظریه «صدق تارسكي» در پنج گفتار در باب آرای «كارل پوپر»، «سوزان هاك»، «پائول هورويچ»، «هيلاري پاتنام» و «فرد سامرز و نيز حل پارادوكس» دروغگو بررسی می‌گردد.